प्रेरित 9:32-43

पत्रुस यताउता सबै ठाउँमा यात्रा गर्दै लुड्‌डमा भएका प्रभुका जनहरूकहाँ पनि आइपुगे। त्‍यहाँ पत्रुसले एनियास भन्‍ने मानिसलाई भेटे। तिनी कुँजो पार्ने रोगले गर्दा आठ वर्षसम्‍म ओछ्यानबाट उठ्‍न सकेका थिएनन्। पत्रुसले तिनलाई भने, “ए एनियास, येशू ख्रीष्‍टले तिमीलाई निको पार्नुहुन्‍छ। उठेर आफ्‍नो ओछ्यान मिलाऊ।” एनियास तुरुन्‍तै उठे र हिँड्‍न सक्‍ने भए। तिनी यसरी निको भएको देखेर लुड्डा र शारोनमा बस्‍ने जति सबै मानिसहरूले प्रभुमाथि विश्‍वास गरे। योप्‍पा सहरमा तबीता भन्‍ने एक जना प्रभुमा विश्‍वास गर्ने बहिनी थिइन्। ग्रीक भाषामा तिनलाई डोरकास भनिन्‍थ्‍यो। त्‍यसको अर्थ हरिणी हो। तिनी सधैँ अरूको भलाइ गर्थिन् र गरीबहरूलाई सहायता दिन्‍थिन्। पत्रुस लुड्डामा हुँदा तिनी बिरामी परेर मरिन् र मानिसहरूले तिनको लाशलाई धोइधाइ पारी घरको माथिल्‍लो तलाको एउटा कोठामा राखे। योप्‍पा लुड्डादेखि धेरै टाढा पर्दैनथ्‍यो र पत्रुस लुड्डामा छन् भन्‍ने कुरा चेलाहरूले थाहा पाए। तिनीहरूले दुई जना मानिसहरूलाई पत्रुसकहाँ यसो भनी पठाए, “दया गरी हामीकहाँ चाँडै आइदिनुहोस्।” यो बिन्‍ती सुनेपछि पत्रुस उठेर तिनीहरूसँग गए। पत्रुस योप्‍पामा आइपुगेपछि मानिसहरूले उनलाई घरको माथिल्‍लो तलामा लगे। विधवाहरूचाहिँ तबीताले बनाएको लुगा देखाएर रुँदै पत्रुसको चारैतिर झुम्‍मिए। पत्रुसले तिनीहरू सबैलाई कोठाबाट बाहिर निकालेर घुँडा टेकी प्रार्थना गरे। त्‍यसपछि उनले लाशतिर फर्केर भने, “ए तबीता, उठ!” तिनले आँखा उघारिन् र पत्रुसलाई देखी उठेर बसिन्। पत्रुसले तिनको हात समातेर उठाए। त्‍यसपछि उनले प्रभुका पवित्र जनहरू र विधवाहरूलाई बोलाएर मरेर पनि बाँचेकी तबीतालाई जिम्‍मा दिए। यो कुरा सारा योप्‍पा सहरभरि नै फैलियो र धेरैले प्रभुमाथि विश्‍वास गरे। त्‍यसपछि पत्रुस केही दिनसम्‍म छालाको काम गर्ने सिमोनसँगै योप्‍पामा बसे।