Również w czasie drogi,
gdy głupi nią kroczy,
jego serce błądzi —
w ten sposób wobec wszystkich
zdradza swą głupotę.
Jeśli gniew władcy wybucha
przeciw tobie,
nie opuszczaj swojego miejsca,
gdyż spokój jest lekarstwem
na największe uchybienia.
Istnieje pewne zło, które widziałem
pod słońcem,
rodzaj pomyłki wychodzącej
od rządzących,
że się głupich wynosi na wysokie
stanowiska,
a zdolni muszą siedzieć nisko.
Widziałem niewolników jadących
na koniach
i książąt, którzy jak niewolnicy
szli pieszo.
Kto kopie dół, wpada weń,
kto burzy ścianę, tego kąsa wąż.
Kto rusza kamień, kaleczy się,
kto rąbie drewno, może się zranić.
Jeśli siekiera tępa
i nie chce się jej naostrzyć,
trzeba wytężyć siły,
a byłoby pożyteczniej
pójść po rozum do głowy.
Jeżeli wąż ukąsi przed zaklęciem,
zaklinacz nie odniesie korzyści.
Wypowiedzi mędrca to łaska,
głupca niszczą wargi:
Już z jego pierwszych słów
przebija głupota,
a w końcu wygłasza niebezpieczne
szaleństwa.
Głupi mnoży słowa,
choć człowiek nie wie,
co się stanie,
i kto mu powie, co po nim nastąpi?
Głupich trud wycieńcza,
bo nie znają drogi do miasta.
Biada ci, ziemio, gdy twym władcą
jest chłopiec,
a urzędnicy od rana ucztują!
Szczęście masz, ziemio,
gdy twój władca jest
szlachetnego rodu,
a książęta ucztują w swoim czasie —
dla nabrania sił, a nie po pijacku.
Gdzie wielkie lenistwo,
tam dach się zapada,
gdzie zakłada się ręce,
tam na ścianach zacieki.
Przyjęcia są dla zabawy,
wino rozwesela życie —
a pieniądz jest odpowiedzią
na wszystko.
Nawet w swoich myślach
nie przeklinaj króla
ani w swojej sypialni nie złorzecz
wpływowemu,
bo jeszcze ptactwo rozniesie
twój głos
i skrzydlate stwory doniosą
twoje słowa.