Nie poddawaj sięPrzykład

Dzień 5 — Józef i jego sny

Józef był nastolatkiem ze snem. Snem, który potęgował nienawiść, jaką jego bracia żywili do niego jako bardziej lubianego syna. To był sen o tym, że pewnego dnia jego rodzina będzie się przed nim kłaniać.

Ten sen mógł się rozpaść na kawałki w obliczu tego, co stało się potem z Józefem. Po latach frustracji, jego bracia dokonali okrutnego posunięcia i sprzedali go w niewolę. Jego właśni bracia skazali go na życie w niewoli i cierpieniu. Zakuty w łańcuchy, jako własność kogoś innego, sen Józefa mógł zostać tylko częścią przeszłości.

Józef jednak nie rozłożył rąk i nie poddał się w niewoli. Zamiast tego, zrobił on wszystko, co w jego mocy, z tym, co dał mu Bóg. W domu Potifara ciężko pracował i polegał na Bogu. W miarę jak to robił, Bóg mu błogosławił. Awansował, został zarządcą domostwa wpływowego człowieka i powierzono mu wszystko. W tym mroku nauczył się przywództwa, pokory i służby, wciąż trzymając się snów.

Józef pozostał prawym człowiekiem, w kontakcie z żoną Potifara. Oskarżyła go o próbę wykorzystania jej i został wtrącony do więzienia. To, co wydawało się krokiem wstecz, było tak naprawdę krokiem naprzód.

W więzieniu Józef znalazł przychylność i został wyznaczony przez naczelnika do nadzorowania więźniów — ponownie, awansował na przywódcę. I właśnie tutaj, w więzieniu, spotkał głównego szafarza króla. Józef miał okazję zinterpretować jego sen, co okazało się cenne dwa lata później, gdy królowi przyśnił się sen, który wymagał interpretacji.

Gdy Józef opisał sen króla o nadchodzącym głodzie, został awansowany na drugiego dowódcę nad całym Egiptem. Jego sen się spełnił! 

Józef znalazł się w wielu trudnych sytuacjach, w których większość ludzi by zrezygnowała. Ale on wytrwał i robił wszystko, co w jego mocy. W rezultacie spełniło się jego marzenie i pomógł ocalić tysiące ludzi, w tym własną rodzinę.