Dia nasehon’ny anjely tamiko ity onin-dranovelona manganohano toy ny vato kristaly, nivoaka avy teo amin’ilay sezafiandrianana ipetrahan’Andriamanitra sady ipetrahan’ny Zanakondry. Teo anelanelan’ny lalamben’ny tanàna etsy an-kilany ary ny ony etsy an-daniny, dia nisy hazo anankiray manome fiainana: io hazo io dia mamoa voa in-12 isan-taona, izany hoe indray mandeha isam-bolana; ary ny raviny dia hanasitranana ny firenena. Ka tsy hisy zavatra hiharan’ny loza nambaran’Andriamanitra intsony.
Ilay sezafiandrianana, ipetrahan’Andriamanitra sady ipetrahan’ny Zanakondry, no ho ao an-tanàna; ka dia hanompo an’Andriamanitra ireo mpanompony sy hahita ny tavany ary hanana ny anaran’Andriamanitra voasoratra eo amin’ny handriny. Tsy hisy alina intsony ary tsy mba mila fahazavàn’ny jiro na fahazavàn’ny masoandro ireo mpanompon’Andriamanitra, satria hohazavain’ny Tompo Andriamanitra izy rehetra sady hanjaka mandrakizay mandrakizay.
Dia hoy ilay anjely tamiko:
–Azo antoka sy marim-pototra ireo teny ireo! Ary ny Tompo Andriamanitra, Izay manentana ireo mpaminany, no efa naniraka ny anjeliny haneho amin’ireo mpanompony izay zavatra tsy maintsy ho tonga faingana.
«Indro avy faingana Aho, hoy i Jesoa. Sambatra izay mitandrina ny teny faminaniana raketin’ity boky ity!»
Izaho Jôhany no nahare sady nahita ireo zavatra ireo. Ary rehefa nahare sady nahita aho, dia niankohoka teo an-tongotr’ilay anjely mba hitsaoka azy, saingy nilazany hoe:
–Tandremo, aza manao izany! Fa mpanompo miaraka aminao aho sady miaraka amin’ireo mpaminany namanao sy izay mitandrina ny teny raketin’ity boky ity. Andriamanitra no tsaohy!
Dia hoy koa ny anjely tamiko:
–Aza afenina ny teny faminaniana raketin’ity boky ity, satria antomotra ny fotoanandro hahatanterahan’ireo zavatra ireo. Izay manao ny tsy rariny, aoka mbola hanao ny tsy rariny hatrany; ary izay ratsy toetra, aoka hiharatsy toetra hatrany. Izay tia rariny, aoka hanao ny rariny hatrany; ary izay masina, aoka hihamasina hatrany!
«Indro avy faingana Aho, hoy i Jesoa; ary miaraka amiko ny valin’asa, mba hamaliako ny olona rehetra araka izay nataony avy. Izaho no Alfa sy Ômega, ny voalohany sy ny farany, ny fiandohana sy ny fiafarana. Sambatra izay manasa ny akanjony, mba ho afa-mihinana amin’ny voan’ilay hazo manome fiainana sy ho afa-miditra amin’ny vavahady mankao amin’ilay tanàna. Fa any ivelany kosa izay manana toe-panahy maharikoriko: dia ny mpanao ody ratsy, ny mpijangajanga, ny mpamono olona, ny mpanompo sampy ary izay rehetra tia lainga sy mpandainga.
«Izaho Jesoa dia efa naniraka ny anjeliko hijoro vavolombelona aminareo ka hanambara izany zavatra izany eo anivon’ireo Fiangonana. Izaho no solofo sy taranak’i Davida, ary kintana fitarikandro mamirapiratra.»
Ary hoy ny Fanahy Masina sy ny ampakarina hoe: «Avia!»
Izay mahare, aoka hanao hoe: «Avia!»
Izay mangetaheta, aoka ho avy; izay maniry ranovelona, aoka hanovo maimaimpoana amin’izany!
Izaho Jôhany dia manao fampitandremana amin’izay rehetra mandre ny teny faminaniana raketin’ity boky ity: raha misy manampy ireo, dia hampiharan’Andriamanitra ny loza voasoratra ato anatin’ity boky ity; ary raha misy manaisotra teny amin’ity boky faminaniana ity, dia hoesorin’Andriamanitra ny anjarany amin’ny hazo manome fiainana sy ny anjarany ao amin’ny tanàna masina araka izay voasoratra ato anatin’ity boky ity.
Hoy Ilay mijoro vavolombelon’ireo zavatra ireo hoe: «Eny, ho avy faingana Aho!»
Amen! Avia, ry Jesoa Tompo!
Homba anareo rehetra anie ny fahasoavan’i Jesoa Tompo!