ایّوب 2:42-6
ایّوب 2:42-6 TPV
من میدانم که تو قادر به هر کاری هستی و هیچکسی نمیتواند، تو را از ارادهات باز دارد. تو پرسیدی: 'چرا با سخنان بیمعنی خود حکمت مرا انکار میکنی؟' من به راستی از روی نادانی حرف زدم و نمیدانستم چه میگویم. دربارهٔ چیزهایی سخن گفتم که بالاتر از فهم من بودند. به من گفتی که سخنانت را گوش کنم و به سؤالهایی که از من میکنی، جواب بدهم. قبل از این گوش من دربارهٔ تو چیزهایی شنیده بود، امّا اکنون چشم من تو را میبیند، بنابراین از خودم بدم میآید و در خاک و خاکستر مینشینم و توبه میکنم.