Süleymanın Meselleri 7:14-27

Selâmet kurbanlarına borçlu idim; Adaklarımı bugün ödedim. Bundan dolayı hemen senin yüzünü göreyim diye Seni karşılamağa çıktım, ve seni buldum. Yatağıma halılar, Mısır ipliğinden alaca örtüler serdim; Yatağıma mür, Öd ağacı ve tarçın serptim. Gel, sabaha kadar aşkla mestolalım; Sevgiden zevk alalım. Çünkü kocam evde değil; Uzak yola gitti; Yanına bir torba gümüş aldı; Ayın on dördünde evine dönecek. Söyliye söyliye onu meylettirdi; Dudaklarının yaltaklanması ile onu çekti. Boğazlanmağa giden öküz gibi, Sefahet cezasına giden bukağıya vurulmuş adam gibi; Kendi canı için olduğunu bilmiyerek, Kuş tuzağa atılır gibi, Ciğerine ok geçinciye kadar, Hemen o kadının ardından gider. Ve şimdi, ey oğullar, beni dinleyin, Ve ağzımın sözlerine dikkat edin. Yüreğin onun yollarına sapmasın; Onun yollarında dolaşma. Çünkü onun yere serdiği yaralılar çoktur; Ve öldürdüklerinin topu büyük bir ordudur. Onun evi, ölüler diyarının yollarıdır; Ölümün hücrelerine iner.