Łukasza 24
24
Zmartwychwstanie Jezusa
(Mt 28,1-10; Mk 16,1-8; J 20,1-18)
1 Pierwszego poranka po szabacie, już o brzasku, przybyły do grobu, przynosząc ze sobą przygotowane wcześniej wonności. 2 Tam zobaczyły, że kamień zamykający wejście do grobowca był odtoczony. 3 # Mk 16,19; Dz 1,21; Dz 4,33 Gdy weszły do środka, nie znalazły w nim ciała PANA, to znaczy Jezusa. 4 # Dz 1,10 Gdy tak stały bezradne, zupełnie nie wiedząc, co począć, nagle pojawili się przy nich dwaj mężczyźni w lśniących szatach. 5 # Łk 2,9 Przerażone kobiety złożyły im pokłon aż do ziemi. Oni zaś tak się odezwali:
— Dlaczego szukacie Żyjącego w miejscu przeznaczonym dla umarłych? 6 # Mt 16,21; Łk 9,22 Nie ma Go tutaj, gdyż zmartwychwstał! Przypomnijcie sobie, jak jeszcze w Galilei mówił wam, 7 # Ps 22,7-19; Iz 53,1-12; Mt 20,18-19; Łk 18,32-33; Dz 17,3 że potrzeba, aby – jako Syn człowieczy – poddał się władzy grzeszników, przyjął z ich rąk ukrzyżowanie i zmartwychwstał trzeciego dnia #Zob. Łk 9,22..
8 # J 2,22 Wtedy przypomniały sobie słowa Jezusa.
9 Gdy wróciły od grobowca, opowiedziały o tym Jedenastu #Jedenastu – określenie grona Apostołów (bez Judasza). i wszystkim pozostałym. 10 # Mt 27,56; Łk 8,1-3 Tymi kobietami były: Maria z Magdali, Joanna, Maria #Mowa o Marii – żonie Kleofasa, który był bratem Józefa (męża matki Jezusa). – matka Jakuba #Chodzi o Jakuba zwanego Małym (lub Mniejszym). – oraz inne z ich grona. To właśnie one opowiedziały wszystko Apostołom, 11 # Mt 8,10; Mk 16,11 lecz relacja kobiet wydała się im niedorzeczna i nie uwierzyli im. 12 # Łk 24,24; J 20,3-7 Jednak Piotr wstał i na wszelki wypadek pobiegł do grobowca. Gdy zajrzał do jego wnętrza, zobaczył jedynie porzucone płótna pogrzebowe. Wrócił więc do innych zafrasowany, rozważając, co mogło się wydarzyć.
Nauczanie Jezusa w drodze do Emaus
(Mk 16,12-13)
13 Tego samego dnia dwóch innych uczniów Jezusa szło drogą do wioski zwanej Emaus, która położona jest w odległości około jedenastu kilometrów #Dosł. „o sześćdziesiąt stadiów”. Emaus – prawdopodobnie chodzi o dzisiejszą Al-Kubajbę (arab. El Qubeibeh) leżącą mniej więcej w tej odległości na północny zachód od Jerozolimy. od Jerozolimy. 14 Po drodze dyskutowali o wszystkim, co ostatnio się wydarzyło. 15 # Mk 16,12 Rozmowa pochłaniała ich tak bardzo, że nie zwrócili uwagi na Jezusa, który się do nich przyłączył. 16 # J 20,14; J 21,4 Oczy ich były jakby zasnute mgłą, tak iż Go nie rozpoznali. 17 On zaś ich spytał:
— O czym tak dyskutujecie?
Wtedy oni, pełni wielkiego smutku, zatrzymali się, 18 # J 19,25 a jeden z nich, imieniem Kleofas, powiedział:
— Chyba jesteś jedynym człowiekiem, który był w Jerozolimie i nie wie, co się tam ostatnio wydarzyło!
19 # Mt 2,23; Mt 16,14; Mt 21,11 Wówczas Jezus spytał:
— A co takiego tam zaszło?
Wtedy powiedzieli:
— Rozmawiamy o Jezusie z Nazaretu, mężu Bożym i proroku, który wobec Boga i całego ludu był potężny w czynie i w słowie. 20 # Łk 23,13 Nie możemy pojąć, jak mogło się to stać, iż nasi arcykapłani i przywódcy ludu wydali na Niego wyrok śmierci #Najpierw taki wyrok wydał Sanhedryn (por. Mt 26,66; Mk 14,64; J 19,7). Jednak prawo rzymskie zabraniało Żydom rozpoznawania spraw zagrożonych karą śmierci, więc Jezus został postawiony przed namiestnikiem rzymskim, na którym taki wyrok wymusili zebrani arcykapłani i przywódcy ludu wraz ze zgromadzonym tłumem., a następnie doprowadzili do Jego ukrzyżowania. 21 # Łk 1,54.68; Łk 2,38; Łk 19,11; Dz 1,6 My tymczasem spodziewaliśmy się, iż On będzie tym, który przyniesie wolność Izraelowi. Dzisiaj mija już trzeci dzień, jak to wszystko się dokonało. 22 # Mt 28,1-8; Mk 16,1-8; Łk 24,1-11 Do tego wszystkiego kilka kobiet zaskoczyło nas dzisiaj informacją, iż wczesnym rankiem udały się do grobowca, 23 # Łk 24,9 lecz nie znalazły tam ciała Jezusa. Wróciły i opowiedziały, że widziały aniołów, którzy twierdzili, iż On żyje. 24 # Łk 24,12; J 20,3-10 Wtedy niektórzy z naszego grona udali się do grobowca i zastali wszystko dokładnie tak, jak zrelacjonowały to kobiety, lecz Jego samego nie widzieli.
25 # Mt 8,10; Mk 4,13; Łk 18,31; Łk 24,44; Dz 3,24 Wtedy Jezus powiedział:
— Ależ wielkimi głupcami jesteście, a wasze serca są bardzo oporne! Dlaczego nie polegacie na tym, co zapowiadali prorocy? 26 # Łk 24,7.44; J 17,1.4-5; Dz 3,13-15; Hbr 2,9-10; 1 P 1,11 Przecież oni wyraźnie wskazywali, iż jest konieczne, by Mesjasz #Dosł. „Chrystus”. musiał to wszystko wycierpieć, zanim będzie mógł wrócić do swojej Chwały.
27 # Pwt 18,15; Ps 22,1-21; Iz 53,1-12; Łk 16,29.31 I zaczynając od Mojżesza, poprzez kolejnych proroków, wyjaśniał im wszystko, co w Pismach odnosiło się do Niego #Tradycja żydowska po dzień dzisiejszy twierdzi, że gdy przyjdzie Mesjasz, da pełny wykład Tory. Tutaj widzimy właśnie to nauczanie. Określenie „w Pismach” zostało użyte przez Łukasza (który nie był Żydem) w sensie ogólnym w odniesieniu do pism żydowskich, czyli Biblii Hebrajskiej, która zawiera zarówno Torę (nauczanie Mojżesza), Proroków, jak i Pisma..
28 Tak rozmawiając, doszli do Emaus. Jezus chciał iść dalej, 29 lecz oni przymusili Go do pozostania z nimi, mówiąc:
— Zatrzymaj się tu z nami! Dzień już się kończy i noc jest blisko.
Wszedł zatem z nimi do izby. 30 # Łk 22,19 A kiedy spoczęli razem przy stole, On wziął chleb, pobłogosławił go, porozrywał na kawałki i podał im. 31 # Łk 24,16 Wtedy dopiero otworzyły się im oczy i poznali Go! On jednak zniknął. 32 Uczniowie zaś mówili jeden do drugiego:
— Czyż nasze serca nie płonęły, kiedy z nami rozmawiał w drodze i gdy wykładał nam Pisma?
Zlecenie misji uczniom i wniebowstąpienie Jezusa
(Mt 28,16-20; Mk 16,14-20; J 20,19-23)
33 Natychmiast więc zebrali się, by czym prędzej wrócić do Jerozolimy. Tam zastali zgromadzonych Jedenastu #Jedenastu – określenie grona Apostołów (bez Judasza). oraz innych uczniów z nimi. 34 # 1 Kor 15,4-5 Niektórzy z nich relacjonowali, że PAN rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi. 35 # Łk 24,16; 1 Kor 15,5 Uczniowie, którzy wrócili z Emaus, również opowiedzieli, co przytrafiło się im w drodze oraz jak rozpoznali Jezusa przy dzieleniu chleba.
36 # 1 Kor 15,5 Nie skończyli jeszcze mówić, gdy sam Jezus stanął pomiędzy nimi i powiedział:
— Pokój wam.
37 # Mt 14,26; Łk 1,12; Łk 24,16 Wszyscy wtedy osłupieli i, przejęci strachem, pomyśleli, iż mają do czynienia z jakimś duchem. 38 Lecz On kontynuował:
— Dlaczego jesteście tak poruszeni? Dlaczego w waszych sercach rodzą się wątpliwości? 39 Spójrzcie na moje ręce i stopy! Przecież to ja we własnej osobie! Dotknijcie mnie i przekonajcie się o tym! Duch nie ma ciała ani kości, a ja – jak sami widzicie – mam.
40 Po tych słowach pokazał im swe ręce i stopy. 41 # Łk 1,14 Gdy oni, zdumieni, wprost nie mogli uwierzyć i, pełni radości, ciągle jeszcze dziwili się wszystkiemu, Jezus zapytał:
— Czy macie coś do jedzenia?
42 Podali Mu więc kawałek pieczonej ryby, 43 # J 21,9-10.13 On zaś wziął ją i zjadł przy nich.
44 # Łk 9,22.45; Łk 18,31-33; Łk 24,25-27 Następnie powiedział:
— Czy pamiętacie, jak mówiłem wam, gdy razem wędrowaliśmy, iż trzeba, by zrealizowało się wszystko, co zostało o mnie zapisane w Prawie Mojżesza, u Proroków i w Psalmach?
45 # Mk 4,13; Dz 2,23 Wówczas otworzył ich umysły, tak by rozumieli Pisma. 46 # Iz 53,1-12; Dz 10,40; 1 Tm 3,16 I podsumował to w ten sposób:
— W nich jest wprost napisane, że Mesjasz #Dosł. „Chrystus”. doświadczy cierpienia, lecz trzeciego dnia powstanie z martwych, 47 # Dz 2,38; Dz 10,43; Dz 13,38; Dz 26,18; 1 Tm 3,16 oraz że, poczynając od Jerozolimy, głoszona będzie wszystkim narodom konieczność opamiętania #Gr. metanoia – przemiana myślenia prowadząca do przemiany serca, a więc do pokuty i zmiany stylu życia. się dla odpuszczenia grzechów #A więc nie tylko Żydom, ale wszystkim narodom (por. Rz 1,16; Ga 3,28-29; Ef 2,13-22; Kol 1,23; 1 Tm 2,4)., które dostępne jest tylko w Nim #Dosł. „w Jego imieniu”.. 48 # J 15,27; Dz 1,8 Chcę więc, abyście swoim życiem składali wszystkim świadectwo o tym. 49 # J 14,16; J 15,26; Dz 2,1-4.33; Ga 3,14; Ef 1,13 W tym celu ześlę na was Obietnicę #Odniesienie do Ducha Uświęcenia (por. Jr 31,31-34 oraz Ez 36,25-27). przygotowaną przez Ojca. Pozostańcie zatem w Jerozolimie do czasu, aż obleczecie się Jego mocą #Kontekst poprzedniego wersetu wskazuje, że owa moc z wysokości miała służyć: (1) składaniu świadectwa własnym życiem oraz (2) ogłaszaniu wszystkim ludziom, że należy się opamiętać, by w Chrystusie otrzymać odpuszczenie grzechów., która zstąpi na was z wysokości.
50 # Mk 16,19; Dz 1,4-14 Następnie razem wyszli poza miasto, w okolice Betanii #Wieś leżąca około 3 km na wschód od Jerozolimy, na stoku Góry Oliwnej. Por. Mt 28,16.. Tam Jezus podniósł ręce i pobłogosławił ich. 51 # Łk 9,51; Dz 1,9 W taki oto sposób się rozstali. On bowiem został wzięty w Niebiosa. 52 # Łk 1,14; J 14,28; J 16,22; Dz 1,12 Uczniowie zaś, po oddaniu Mu hołdu #Dosł. „po złożeniu Mu pokłonu”., pełni radości powrócili do Jerozolimy. 53 # Łk 2,20; Dz 2,46; Dz 5,42 Tam większość czasu spędzali na terenie świątyni, z serca wielbiąc Boga.
தற்சமயம் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது:
Łukasza 24: NT NPD
சிறப்புக்கூறு
நகல்
ஒப்பீடு
பகிர்
உங்கள் எல்லா சாதனங்களிலும் உங்கள் சிறப்பம்சங்கள் சேமிக்கப்பட வேண்டுமா? பதிவு செய்யவும் அல்லது உள்நுழையவும்
Copyright ©️ 2021, 2022, 2023 by Wydawnictwo NPD.
