႐ွင္မာကုခရစ္ဝင္ 4:1-20
႐ွင္မာကုခရစ္ဝင္ 4:1-20 MSBZ
တစ္ဖန္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ပင္လယ္ကမ္းနားတြင္ သြန္သင္ေတာ္မူရာ အလြန္မ်ားျပားေသာလူထုပရိသတ္သည္ အထံေတာ္သို႔စုေဝးလာၾကသျဖင့္ ကိုယ္ေတာ္သည္ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ရွိေလွေပၚသို႔တက္၍ ထိုင္ေတာ္မူ၏။ လူထုပရိသတ္အေပါင္းတို႔မူကား ပင္လယ္ကမ္းေပၚတြင္ရွိေနၾက၏။ ထိုအခါ ကိုယ္ေတာ္သည္ မ်ားစြာေသာအေၾကာင္းအရာတို႔ကို ပုံဥပမာတို႔ျဖင့္ သူတို႔အား သြန္သင္ေတာ္မူ၏။ ထိုသို႔သြန္သင္ရာတြင္ ကိုယ္ေတာ္က “နားေထာင္ၾကေလာ့။ မ်ိဳးႀကဲေသာသူသည္ မ်ိဳးႀကဲရန္ထြက္သြားေလ၏။ ထိုသူမ်ိဳးႀကဲစဥ္တြင္ အခ်ိဳ႕ေသာမ်ိဳးေစ့သည္ လမ္းေဘးတြင္က်သျဖင့္ ငွက္တို႔သည္ လာ၍ ၎ကိုေကာက္စားၾက၏။ အခ်ိဳ႕မူကား ေျမနည္း၍ ေက်ာက္ေပါမ်ားေသာေနရာတြင္က်သျဖင့္ ေျမသားပါးေသာေၾကာင့္ ခ်က္ခ်င္းအပင္ေပါက္လာ၏။ သို႔ေသာ္ ေနထြက္လာ၍ ေနေလာင္ဒဏ္ခံရေသာအခါ အျမစ္မစြဲေသာေၾကာင့္ ညႇိဳးႏြမ္းေျခာက္ေသြ႕သြားေလ၏။ အခ်ိဳ႕မူကား ဆူးပင္တို႔တြင္က်သျဖင့္ ဆူးပင္တို႔ႀကီးထြားလာ၍ ၎ကို ကာဆီးပိတ္ဆို႔ၾကေသာေၾကာင့္ အသီးမသီးေခ်။ အခ်ိဳ႕တို႔မူကား ေကာင္းေသာေျမ၌က်သျဖင့္ အပင္ေပါက္၍ႀကီးထြားကာ အဆသုံးဆယ္၊ အဆေျခာက္ဆယ္၊ အဆတစ္ရာ အသီးသီးေလ၏”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ ထို႔ေနာက္“ၾကားစရာနားရွိေသာသူသည္ ၾကားပါေစ”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ ကိုယ္ေတာ္တစ္ပါးတည္းရွိေတာ္မူေသာအခါ ကိုယ္ေတာ္၏ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါတို႔ႏွင့္ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးေသာတပည့္ေတာ္တို႔သည္ ထိုပုံဥပမာမ်ားအေၾကာင္းကို ေမးေလွ်ာက္ၾက၏။ ကိုယ္ေတာ္ကလည္း“သင္တို႔အား ဘုရားသခင္၏ႏိုင္ငံေတာ္ႏွင့္ဆိုင္သည့္ လွ်ိဳ႕ဝွက္နက္နဲေသာအရာကို သိခြင့္ေပးထား၏။ အျပင္လူတို႔အတြက္မူကား အရာရာကို ပုံဥပမာမ်ားျဖင့္ေဖာ္ျပရ၏။ ဤသည္ကား သူတို႔သည္ ျမင္လ်က္ပင္ သတိမမူဘဲျမင္၍ ၾကားလ်က္ပင္ နားမလည္ဘဲၾကားၾကေစရန္ျဖစ္၏။ သို႔မဟုတ္လွ်င္ သူတို႔သည္ ေျပာင္းလဲ၍ ခြင့္လႊတ္ျခင္းခံရၾကလိမ့္မည္”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။ ထို႔ေနာက္ ကိုယ္ေတာ္က“ဤပုံဥပမာကိုနားမလည္ၾကသေလာ။ သို႔ျဖစ္လွ်င္ သင္တို႔သည္ ပုံဥပမာအားလုံးကို မည္ကဲ့သို႔နားလည္ၾကမည္နည္း။ မ်ိဳးႀကဲေသာသူသည္ တရားစကားကိုႀကဲ၏။ တရားစကားကိုႀကဲေသာအခါ လမ္းေဘးတြင္ ႀကဲျခင္းခံရသည္ဆိုသည္မွာ ဤသို႔ေသာသူတို႔ကိုဆိုလို၏။ တရားစကားကိုသူတို႔ၾကားေသာအခါ စာတန္သည္ခ်က္ခ်င္းလာ၍ သူတို႔၌ႀကဲထားေသာတရားစကားကို ႏုတ္ယူေလ၏။ ေက်ာက္ေပါမ်ားေသာေနရာတြင္ ႀကဲျခင္းခံရသည္ဆိုသည္မွာ တရားစကားကိုၾကားေသာအခါ ဝမ္းေျမာက္စြာျဖင့္ ခ်က္ခ်င္းလက္ခံေသာသူတို႔ကိုဆိုလို၏။ သို႔ေသာ္ သူတို႔၌အျမစ္မစြဲသျဖင့္ ခဏသာခံ၏။ တရားစကားေၾကာင့္ ဆင္းရဲဒုကၡ၊ သို႔မဟုတ္ ညႇဥ္းဆဲျခင္းေရာက္လာေသာအခါ ခ်က္ခ်င္းစိတ္ပ်က္သြားၾက၏။ အခ်ိဳ႕တို႔မူကား ဆူးပင္တို႔တြင္ ႀကဲျခင္းခံရၾက၏။ ဤသည္ကား တရားစကားကိုၾကားေသာ္လည္း ေလာကီေရးရာ၌ စိုးရိမ္ပူပန္ျခင္း၊ စည္းစိမ္၏လွည့္ျဖားျခင္းႏွင့္ အျခားေသာတပ္မက္ျခင္းမ်ားဝင္လာ၍ တရားစကားကို ကာဆီးပိတ္ဆို႔သျဖင့္ အသီးမသီးေသာသူတို႔ကိုဆိုလို၏။ ေကာင္းေသာေျမေပၚ၌ ႀကဲျခင္းခံရသည္ဆိုသည္မွာ တရားစကားကိုၾကား၍ လက္ခံသျဖင့္ အဆသုံးဆယ္၊ အဆေျခာက္ဆယ္၊ အဆတစ္ရာ အသီးသီးေသာသူတို႔ကိုဆိုလို၏”ဟု မိန႔္ေတာ္မူ၏။