ေဟ႐ွာယအနာဂတၱိက်မ္း 6:1-7
ေဟ႐ွာယအနာဂတၱိက်မ္း 6:1-7 MSBZ
ဩဇိမင္းႀကီးအနိစၥေရာက္ေသာႏွစ္၌ ဘုရားရွင္သည္ ျမင့္ျမတ္ထည္ဝါေသာပလႅင္ေပၚတြင္ ထိုင္ေနေတာ္မူသည္ကို ငါျမင္၏။ ကိုယ္ေတာ္၏ဝတ္႐ုံေတာ္အနားစြန္းသည္ ဗိမာန္ေတာ္အျပည့္ဖုံးေန၏။ သရပ္တို႔သည္ ပလႅင္ေတာ္၏အထက္၌ရပ္ေနၾက၏။ သူတို႔တစ္ပါးစီ၌ ေတာင္ပံေျခာက္ခုစီရွိ၍ ေတာင္ပံႏွစ္ခုျဖင့္ မ်က္ႏွာကိုဖုံး၏။ ေတာင္ပံႏွစ္ခုျဖင့္ ေျခကိုဖုံး၏။ ေတာင္ပံႏွစ္ခုျဖင့္ ပ်ံသန္း၏။ ထို႔ေနာက္ သူတို႔က “ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားသည္ သန႔္ရွင္းေတာ္မူ၏။ သန႔္ရွင္းေတာ္မူ၏။ သန႔္ရွင္းေတာ္မူ၏။ ကမာၻေျမတစ္ခြင္လုံးသည္ ကိုယ္ေတာ္၏ဘုန္းအသေရႏွင့္ျပည့္လ်က္ေနေတာ္မူ၏”ဟု တစ္ပါးကိုတစ္ပါး ေႂကြးေၾကာ္ႁမြက္ဆိုၾက၏။ ထိုေႂကြးေၾကာ္သံေၾကာင့္ တံခါးတိုင္တို႔သည္ခါယမ္း၍ အိမ္ေတာ္သည္ မီးခိုးႏွင့္ျပည့္ေလ၏။ ထိုအခါ “ငါ၌အမဂၤလာရွိ၏။ ငါသည္ ပ်က္စီးဆုံးရႈံးၿပီ။ အေၾကာင္းမူကား ငါသည္ ႏႈတ္ခမ္းညစ္ညဴးလ်က္၊ ႏႈတ္ခမ္းညစ္ညဴးေသာလူမ်ိဳးအလယ္တြင္ေနထိုင္လ်က္ပင္ ေကာင္းကင္ဗိုလ္ေျခအရွင္ထာဝရဘုရားတည္းဟူေသာ ရွင္ဘုရင္ကို ငါ့မ်က္စိႏွင့္ျမင္ေလၿပီတကား”ဟု ငါဆို၏။ ထို႔ေနာက္ သရပ္တို႔ထဲမွတစ္ပါးသည္ ငါ့ထံသို႔ပ်ံသန္းလာ၏။ လက္ထဲ၌ မီးညႇပ္ျဖင့္ ယဇ္ပလႅင္ေပၚမွယူေသာ မီးခဲတစ္ခဲပါလာ၏။ ထိုမီးခဲျဖင့္ ငါ့ႏႈတ္ကိုတို႔ၿပီးလွ်င္ “ၾကည့္ရႈေလာ့။ ဤမီးခဲသည္ သင့္ႏႈတ္ခမ္းကိုထိၿပီ။ သင္၏ဒုစ႐ိုက္ကိုဖယ္ရွားၿပီ။ သင္၏အျပစ္ကိုလည္း ေျဖလႊတ္ၿပီ”ဟု ဆို၏။