Պառկելիս մտածում եմ, թե ե՛րբ եմ վեր կենալու, բայց գիշերը երկարում է, և ես մինչև առավոտ անկողնուս մեջ թավալվելուց հոգնում եմ։ Մարմինս որդեր ու հողի կոշտեր է հագել. մաշկս ճաքում է ու հալվում։ Օրերս մաքոքից արագ են վազում և առանց հույսի վերջանում են։ Հիշի՛ր, ո՜վ Աստված, որ կյանքս մի շունչ է. աչքս նորից բարիք չի տեսնելու։
Կարդալ ՀՈԲ 7
Կիսվել
Համեմատել տարբերակները: ՀՈԲ 7:4-7
Պահպանեք հատվածներ, կարդացեք անցանց, դիտեք ուսուցողական հոլովակներ և ավելին:
Գլխավոր
Աստվածաշունչ
Ծրագրեր
Տեսանյութեր