مَتّی 1:3-6
مَتّی 1:3-6 هزارۀ نو (NMV)
در آن روزها یحیای تعمیددهنده ظهور کرد. او در بیابان یهودیه موعظه میکرد و میگفت: «توبه کنید زیرا پادشاهی آسمان نزدیک شده است!» این همان است که اِشعیای نبی دربارهاش میگوید: «ندای آن که در بیابان فریاد برمیآورد: ”راه خداوند را آماده کنید! طریقهای او را هموار سازید!“» یحیی جامه از پشم شتر بر تن داشت و کمربندی چرمین بر کمر میبست، و خوراکش ملخ و عسل صحرایی بود. مردمان اورشلیم و سراسر یهودیه و تمامی نواحی اطراف رود اردن، جملگی نزد او میرفتند و به گناهان خود اعتراف کرده، در رود اردن از او تعمید میگرفتند.
مَتّی 1:3-6 Persian Old Version (POV-FAS)
و در آن ایام، یحیی تعمیددهنده در بیابان یهودیه ظاهر شد و موعظه کرده، میگفت: «توبه کنید، زیرا ملکوت آسمان نزدیک است.» زیرا همین است آنکه اشعیای نبی از او خبرداده، میگوید: «صدای ندا کنندهای در بیابان که راه خداوند را مهیا سازید و طرق او را راست نمایید.» و این یحیی لباس از پشم شترمی داشت، و کمربند چرمی بر کمر و خوراک او ازملخ و عسل بری میبود. در این وقت، اورشلیم و تمام یهودیه وجمیع حوالی اردن نزد او بیرون میآمدند، و به گناهان خود اعتراف کرده، در اردن از وی تعمیدمی یافتند.
مَتّی 1:3-6 کتاب مقدس، ترجمۀ معاصر (PCB)
در آن روزها، یحیای تعمیددهنده ظهور کرد. او در بیابان یهودیه موعظه میکرد و به مردم میگفت: «از گناهان خود توبه کنید، زیرا ملکوت آسمان بهزودی فرا خواهد رسید.» او همان است که اشعیای نبی دربارهاش گفته بود: «او صدایی است در بیابان که بانگ بر میآوَرَد: راه را برای آمدن خداوند آماده کنید! جاده را برای او هموار سازید!» لباس یحیی از پشم شتر، کمربند او از چرم، و خوراکش ملخ و عسل صحرایی بود. مردم از اورشلیم و از سراسر دیار یهودیه و تمامی درۀ اردن، نزد او به بیابان میرفتند. آنان به گناهان خود اعتراف کرده، در رود اردن از او تعمید میگرفتند.
مَتّی 1:3-6 مژده برای عصر جدید (TPV)
در آن زمان یحیای تعمیددهنده در بیابان یهودیه ظاهر شد و تعلیم داده میگفت: «توبه كنید زیرا پادشاهی آسمان نزدیک است.» یحیی همان كسی است كه اشعیای نبی دربارهٔ او میگوید: «مردی در بیابان فریاد میزند: راه خداوند را آماده سازید و مسیر او را راست گردانید.» لباس یحیی از پشم شتر بود و كمربندی چرمی به كمر میبست و خوراكش ملخ و عسل صحرایی بود. مردم از اورشلیم و تمام یهودیه و نواحی رود اردن نزد او میآمدند و به گناهان خود اعتراف میکردند و در رود اردن از او تعمید میگرفتند.