آیات محبوب کتاب مقدس از مزامیر 121

به اشتراک گذاشتن

چشمان خود را به سوی کوههابرمی افرازم، که از آنجا اعانت من میآید. [*ترجمه درست این آیه اینست: «چشمان خودرا بسوی کوهها برمی افرازم. اعانت من از کجا میآید؟» ] اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید.

خداوندتو را از هر بدی نگاه میدارد. او جان تو را حفظخواهد کرد. خداوند خروج و دخولت را نگاه خواهد داشت، از الان و تا ابدالاباد.

او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهدخوابید.