Лука 6
6
Алтыншы бап
Дем алыс күни ҳаққында тартыс
1Бир дем алыс күни#6:1 Сөзбе-сөз: шемби күни. Ийса бийдай атызының арасы менен өтип баратырғанда, Оның шәкиртлери бийдай масақларын үзип алып, алақанлары менен уўқалап жей баслады. 2Гейпара парисейлер оларға:
– Сизлер неге дем алыс күнинде ислеўге болмайтуғын исти ислеп атырсызлар? – деди.
3Ийса оларға жуўап берип:
– Өзи де, қасындағылар да аш болғанда Даўыттың не ислегенин сизлер оқымағансызлар ма? 4Ол Қудайдың Үйине кирип, тек руўханийлерге ғана жеўге болатуғын Қудайға арналған нанларды өзи де жеп, қасындағыларға да берген емес пе? – деди.
5Және оларға:
– Адам Улы дем алыс күниниң де ийеси, – деди.
6Ийса басқа бир дем алыс күни мәжилисханаға кирип, тәлим бере баслады. Сол жерде оң қолы ләң бир адам бар еди. 7Диний муғаллимлер менен парисейлер Ийсадан айып табыў ушын, дем алыс күни аўырыўларға шыпа бермес пе екен деп, Оны аңлыды. 8Бирақ Ийса олардың усы ойын билип, қолы ләң адамға:
– Орныңнан турып, ортаға шық, – деди.
Ол орнынан турып, ортаға шықты.
9Сонда Ийса оларға:
– Сизлерге бир сораў берейин: нызам бойынша дем алыс күни не ислеген дурыс: жақсылық па ямаса жаманлық па? Адамның жанын қутқарыў ма ямаса набыт қылыў ма? – деди.
10Ийса әтирапындағылардың ҳәммесине қарап шықты да, қолы ләң адамға:
– Қолыңды соз, – деди.
Ол солай ислегенде, қолы бурынғыдай сап-саў болып қалды.
11Сонда олар қатты ашыўға минип, Ийсаға не ислеў керек екенин өз ара кеңесе баслады.
Ийсаның он еки
елшисин таңлаўы
12Сол күнлери Ийса дуўа етиў ушын таўға шықты ҳәм түнди Қудайға дуўа етиў менен өткизди. 13Таң атқанда, Өз шәкиртлерин жанына шақырып алып, арасынан он екисин таңлап алды да, оларды «елшилер» деп атады. 14Олар: Ийса Петр деп атаған Симон ҳәм оның иниси Андрей, Яқып пенен Юхан, Филип пенен Бартоломей, 15Матта менен Томас, Алпейдиң улы Яқып пенен ўатансүйер деп аталған Симон, 16Яқыптың улы Яҳуда ҳәм кейин Ийсаға сатқынлық ислеген Яҳуда Исқариот.
Ийсаның тәлийматы
ҳәм шыпа бериўи
17Ийса олар менен бирге таўдан төмен түсип, бир тегислик жерге келип турды. Сол жерде Оның көплеген шәкиртлери, пүткил Яҳудия ҳәм Ерусалимнен, Тир ҳәм Сидондағы үлкен теңиз жағасынан келген көп халық бар еди. 18Олар Ийсаны тыңлаўға ҳәм өз кеселликлерине шыпа табыўға келген еди. Жаўыз руўхлардан азап шеккен адамлар да келип, шыпа тапты. 19Пүткил халық Ийсаға қол тийгизиўге тырысатуғын еди. Себеби Оннан күш шығып, ҳәммеге шыпа беретуғын еди.
Бахытлылар ҳәм бахытсызлар
20Ийса шәкиртлерине қарап былай деди:
– Жарлы болғанлар, сизлер бахытлысызлар!
Себеби Қудайдың Патшалығы сизлердики.
21Ҳәзир аш болып жүргенлер, сизлер бахытлысызлар!
Себеби тоқ боласызлар.
Ҳәзир жылап жүргенлер, сизлер бахытлысызлар!
Себеби күлесизлер.
22Адамлар сизлерди Адам Улы ушын жек көрсе, араларынан шетлетсе, хорлап, атларыңызға дақ түсирсе, сизлер бахытлысызлар! 23Сол күни қуўанып, шадлыққа бөлениңлер! Өйткени сизлердиң аспандағы сыйлығыңыз үлкен. Олардың ата-бабалары да пайғамбарларға усылай ислеген.
24Бирақ, ҳәй байлар, сизлер ҳәсирет шегесизлер!
Себеби сизлер өз ҳәзлигиңизди әлле қашан алып болдыңлар.
25Ҳәзир тоқ болғанлар, сизлер ҳәсирет шегесизлер!
Себеби сизлер аш қаласызлар.
Ҳәзир күлип атырғанлар, сизлер ҳәсирет шегесизлер!
Себеби сизлер өкирип жылайсызлар.
26Ҳәмме сизлерди мақтаса, сизлер ҳәсирет шегесизлер!
Себеби олардың ата-бабалары жалған пайғамбарларға усылай ислеген.
Душпанларыңызды сүйиңлер!
27– Бирақ, Мени тыңлап отырған сизлерге айтатуғыным:
Душпанларыңызды сүйиңлер,
өзлериңизди жек көретуғынларға жақсылық ислеңлер.
28Сизлерди ғарғайтуғынларға жақсы тилек тилеңлер,
қапа қылатуғынлар ушын дуўа етиңлер.
29Бетиңниң бир жағына урғанға екинши бетиңди де тут.
Шапаныңды тартып алғанға көйлегиңди де алыўға рухсат ет!
30Сеннен сораған ҳәр бир адамға бер,
сеникин алғаннан қайтарып бериўди талап қылма!
31Адамлардың сизлерге не ислегенин қәлесеңлер,
сизлер де оларға соны ислеңлер!
32Егер сизлер өзлериңизди сүйгенлерди ғана сүйсеңлер, бул ушын қандай алғыс аласызлар? Гүнакарлар да өзлерин сүйгенлерди сүйеди-ғо. 33Егер өзлериңизге жақсылық ислегенлерге ғана жақсылық ислесеңлер, бул ушын қандай алғыс аласызлар? Гүнакарлар да усылай ислейди-ғо. 34Егер сизлер қайтарып алыўдан үмит етип, қарыз берсеңлер, бул ушын қандай алғыс аласызлар? Гүнакарлар да қанша қарыз берсе, сонша қайтарып алыў ушын, гүнакарларға қарыз береди-ғо. 35Бирақ сизлер душпанларыңызды сүйиңлер. Жақсылық қылып, ҳеш нәрсе дәметпей, қарыз бериңлер. Сонда сизлер үлкен сыйлық алып, қүдиретли Қудайдың балалары боласызлар. Өйткени Ол жақсылықты билмейтуғынларға да, жаман адамларға да мийримли. 36Солай етип, Әкеңиз мийрим-шәпәәтли болғаны сыяқлы, сизлер де мийрим-шәпәәтли болыңлар.
Басқаларды ҳүким етпеңлер!
37– Басқаларды ҳүким етпеңлер, сонда сизлер де ҳүким етилмейсиз. Айыпламаңлар, сонда сизлер де айыпланбайсыз. Кешириңлер, сонда сизлер де кеширилесиз. 38Бериңлер, сонда сизлерге де бериледи. Басып, силкитип толтырылған, тасып төгилген мөлшер менен етеклериңизге салып бериледи. Сизлер қандай өлшем менен өлшеп берсеңлер, Қудай да сизлерге сондай өлшем менен өлшеп береди.
39Ийса оларға және бир тымсал айтты:
– Соқырды соқыр жетелеп жүре ала ма? Екеўи де бир шуқырға қулап түспей ме? 40Шәкирт устазынан уллы емес. Бирақ ҳәр бир адам билимин жетилистиргеннен кейин, өз устазындай болады. 41Сен неге туўысқаныңның көзиндеги шөпти көрип турып, өз көзиңдеги қаданы сезбейсең? 42Өз көзиңдеги қаданы көрмей турып, қалай: «Туўысқаным, қәне, көзиңдеги шөпти шығарып алайын», – деп туўысқаныңа айта аласаң? Ҳәй, еки жүзли! Дәслеп өз көзиңдеги қаданы шығар, сонда анық көрип, туўысқаныңның көзиндеги шөпти шығара аласаң.
Терек мийўесинен билинер
43– Жаман мийўе беретуғын жақсы терек ҳәм жақсы мийўе беретуғын жаман терек жоқ. 44Ҳәр бир терек мийўесинен билинеди: ҳеш ким шеңгелден әнжир жыйнамайды, тикенликтен жүзим термейди. 45Жақсы адам кеўлиндеги жақсы ғәзийнесинен жақсылық шығарады, ал жаман адам кеўлиндеги жаман ғәзийнесинен жаманлық шығарады. Адамның кеўли неге толып тасса, аўзынан сол шығады-ғо.
46Неге сизлер Мени: «Ийем, Ийем» деп шақырып, айтқанларымды қылмайсызлар? 47Маған келип, сөзлеримди тыңлап, оларды орынлайтуғын адамның кимге уқсайтуғынын сизлерге айтайын: 48ол – жерди терең етип қазып, тийкарын жар тас үстине қалап, үй салған адамға уқсайды. Сел тасып, сол үйди соққылағанда, үй беккем салынғанлығы себепли, оны қозғалта алмайды. 49Бирақ сөзлеримди еситсе де, оны орынламайтуғын адам үйин жер үстине тийкарсыз салған адамға уқсайды. Суўлар тасып, бул үйди соққылағанда, ол сол ўақытта-ақ қулап, қатты қыйралып қалады.
Currently Selected:
Лука 6: KrkNT
Highlight
Share
Copy
![None](/_next/image?url=https%3A%2F%2Fimageproxy.youversionapi.com%2F58%2Fhttps%3A%2F%2Fweb-assets.youversion.com%2Fapp-icons%2Fen.png&w=128&q=75)
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© Библия аўдарыў институты, 2004