Ці ж мудрасьць ня кліча? Ці ж розум ня ўзносіць голас свой? На вяршынях гораў, пры дарозе, на ростанях стаіць яна, каля брамаў, пры ўваходзе ў горад, пры дзьвярах кліча яна. «Да вас, людзі, я клічу, да сыноў чалавечых голас мой! Навучыцеся, неразумныя, цьвярозаму мысьленьню, і вы, бязглуздыя, прыдбайце сэрца разумнае. Слухайце, бо буду гаварыць пра рэчы важныя, і расчыняцца вусны мае, каб сказаць рэчы справядлівыя. Бо праўду выкажа язык мой, і няправасьць — брыдота для вуснаў маіх. Выслоўі вуснаў маіх праведныя, няма ў іх хлусьні і крывадушнасьці. Усе яны простыя для разумнага і правыя для тых, што знайшлі веданьне. Прыйміце настаўленьне маё, а ня срэбра; лепш веды, чым чыстае золата, бо мудрасьць лепшая за пэрлы, і ніякія каштоўнасьці не параўнаюцца з ёю.
Чытаць ПРЫПОВЕСЬЦІ 8
Падзяліцца
Параўнаць усе пераклады: ПРЫПОВЕСЬЦІ 8:1-11
Захоўвайце вершы, чытайце афлайн, глядзіце відэа і іншае!
Стужка
Біблія
Планы чытання
Відэа