สดุดี 18:7-15
สดุดี 18:7-15 NTV
แผ่นดินสั่นสะเทือน และฐานรากของภูเขาโยกคลอน และสั่นไหวได้เพราะพระองค์โกรธ ควันพลุ่งจากช่องจมูกของพระองค์ และไฟเผาผลาญออกจากปากของพระองค์ ถ่านลุกโพลงขึ้นเป็นเปลวไฟโชติช่วงจากพระองค์ พระองค์เบิกสวรรค์ลงมา เมฆดำอยู่ใต้เท้าพระองค์ พระองค์ขึ้นนั่งบนตัวเครูบแล้วโผบิน พระองค์ล่องไปกับสายลมอย่างรวดเร็ว พระองค์ใช้ความมืดกำบังดั่งปะรำปกโดยรอบพระองค์ เมฆฝนดำทะมึนในท้องฟ้า ณ เบื้องหน้าพระองค์ มีแสงสว่างเจิดจ้า เมฆหนาทึบของพระองค์ลอยล่องไป ถ่านลุกโพลงขึ้นเป็นเปลวไฟ ครั้นแล้วพระผู้เป็นเจ้าเปล่งเสียงเป็นฟ้าร้องในสวรรค์ องค์ผู้สูงสุดเปล่งเสียงเป็นลูกเห็บหินกับถ่านลุกเป็นไฟ พระองค์ยิงลูกธนู และทำให้ศัตรูกระเจิดกระเจิงไป พระองค์ทำให้เกิดฟ้าแลบ และพวกเขาก็เตลิดเปิดเปิงไป โอ พระผู้เป็นเจ้า เมื่อพระองค์บอกห้าม เมื่อลมหายใจพ่นออกจากจมูกของพระองค์ น้ำในทะเลก็เปิดออกจนเห็นก้นบึ้งแห่งท้องทะเล และฐานรากของแผ่นดินโลกโล่งโถง



