Priljubljene svetopisemske vrstice iz Luki 13

Deli

«Wo tirin don koe la bondandeŋɛ la. N ni a fɔ wo ye, mɔgɔ siyama si kata don koe la, kɔnɔ anu te nɔ.

Wo ka a taran, muse do be ɲɔ, a be tɔɔrɔren, a bata san tan nun sagin bɔɔ jinna be a kɔma, a bata a labutin. A te nɔ a lawulila feu a ni telen. Isa to ka wo muse yen, a ka a kele. A ka a fɔ a ye, a ko: «N na, i la tɔɔrɛ bata bɔɔ i ma feu.»

A to ka a bolenu sa muse kuŋɛ tɔ, a telenta kisanna, a tota Ala tantula.

Wo butɔ, kɔma sɔlanu si ma ɲatɔ sɔlanu la, ɲatɔ sɔlanu tugun si ma kɔma sɔlanu la.»

Lun do, bon tige si wuli a ni bonda balan, wo tɛmuɛ wole minnu bata fɔlɔ tola bara tɔ, wo si bonda kɔnkɔn, wo ni a fɔ, wo ko: ‹Marige, bonda laka mɔ ye!›. Wo butɔ, bon tige si wo jaabi: ‹N ma wo bɔɔ dula lɔn.›

Ade de, wo ma! N ni a fɔ wo ye: wole ɲan, ka wo ma tuubɛ, wo bɛ be naala halagila ɲɔgɔnna le.»

Marige si a fɔ wo ye wo lun, a ko: Wole ko koron malanu bɛ! Wo bɔɔ yan, n ma wo bɔɔ dula lɔn.

Isa mɛn ka fɔ, a ko: «Ala la mansabaya nun fen mulunta? N si a nun fen misali? Ala la mansabaya be toren iko fondo kole do, mɔgɛ do ka min jigan a tagata a lafili a la sunte tɔ. A fɛtɛnta, a mata lɔgɛ la han kondeŋɛnu ka boŋɛnu sa a boliŋɛnu tɔ.»