Actau 5
5
Ananias a Saffeira
1Roedd dyn arall o’r enw Ananias, a’i wraig Saffeira, wedi gwerthu peth o’u heiddo. 2Ond dyma Ananias yn cadw peth o’r arian iddo’i hun a mynd â’r gweddill i’r apostolion gan honni mai dyna’r cwbl oedd wedi’i gael. Roedd e a’i wraig wedi cytuno mai dyna fydden nhw’n ei wneud.
3Pan ddaeth at yr apostolion dyma Pedr yn dweud wrtho, “Ananias, pam wyt ti wedi gadael i Satan gael gafael ynot ti? Rwyt ti wedi dweud celwydd wrth yr Ysbryd Glân drwy gadw peth o’r arian gest ti am y tir i ti dy hun! 4Ti oedd biau’r tir, ac roedd gen ti hawl i wneud beth fynnet ti â’r arian. Beth wnaeth i ti feddwl gwneud y fath beth? Dim wrthon ni rwyt ti wedi dweud celwydd, ond wrth Dduw!”
5Pan glywodd Ananias yr hyn ddwedodd Pedr, syrthiodd yn farw yn y fan a’r lle. Roedd pawb glywodd beth ddigwyddodd wedi dychryn am eu bywydau. 6Yna daeth dynion ifanc a lapio’r corff cyn ei gario allan i’w gladdu.
7Rhyw dair awr yn ddiweddarach dyma’i wraig yn dod i’r golwg. Doedd hi’n gwybod dim byd am yr hyn roedd wedi digwydd. 8Felly, dyma Pedr yn gofyn iddi, “Dwed wrtho i, ai dyma faint o arian gest ti ac Ananias am y tir wnaethoch chi ei werthu?”
“Ie,” meddai hi, “dyna’n union faint gawson ni.”
9Ac meddai Pedr, “Beth wnaeth i’r ddau ohonoch chi gytuno i roi Ysbryd yr Arglwydd ar brawf? Gwranda! Mae’r dynion ifanc wnaeth gladdu dy ŵr di tu allan i’r drws, a byddan nhw’n dy gario di allan yr un fath.”
10A dyma hithau yn disgyn ar lawr yn farw yn y fan a’r lle. Daeth y dynion ifanc i mewn, gweld ei bod hi’n farw, a’i chario hithau allan i’w chladdu wrth ymyl ei gŵr. 11Roedd yr eglwys i gyd, a phawb arall glywodd am y peth, wedi dychryn am eu bywydau.
Yr apostolion yn iacháu llawer o bobl
12Roedd yr apostolion yn gwneud llawer o wyrthiau rhyfeddol ymhlith y bobl – gwyrthiau oedd yn dangos fod Duw gyda nhw. Byddai’r credinwyr i gyd yn cyfarfod gyda’i gilydd yng Nghyntedd Colofnog Solomon yn y deml. 13Fyddai neb arall yn meiddio ymuno gyda nhw, er bod gan bobl barch mawr tuag atyn nhw. 14Ac eto roedd mwy a mwy o bobl yn dod i gredu yn yr Arglwydd – yn ddynion a merched. 15Roedd pobl yn dod â’r cleifion allan i’r stryd ar welyau a matresi yn y gobaith y byddai o leia cysgod Pedr yn disgyn ar rai ohonyn nhw wrth iddo gerdded heibio. 16Roedd tyrfaoedd hefyd yn dod o’r trefi o gwmpas Jerwsalem gyda phobl oedd yn sâl neu’n cael eu poenydio gan ysbrydion drwg, ac roedd pob un ohonyn nhw yn cael eu hiacháu.
Yr apostolion yn cael eu herlid
17Roedd yr Archoffeiriad a’i gyd-Sadwceaid yn genfigennus. 18Felly dyma nhw’n arestio’r apostolion a’u rhoi yn y carchar. 19Ond yn ystod y nos dyma angel yr Arglwydd yn dod ac yn agor drysau’r carchar a’u gollwng yn rhydd. Dwedodd wrthyn nhw, 20“Ewch i’r deml, sefyll yno a dweud wrth bobl am y bywyd newydd yma.”
21Felly ar doriad gwawr dyma nhw’n mynd i’r deml a gwneud beth ddwedodd yr angel wrthyn nhw, a dechrau dysgu’r bobl. Pan gyrhaeddodd yr archoffeiriad a’i swyddogion ar gyfer y cyfarfod o’r Sanhedrin – sef cyfarfod llawn o arweinwyr Israel – dyma nhw’n anfon dynion i nôl yr apostolion o’r carchar. 22Ond pan gyrhaeddodd rheiny’r celloedd, doedd yr apostolion ddim yno! Felly dyma nhw’n mynd yn ôl at y Sanhedrin a dweud, 23“Pan aethon ni i’r carchar roedd wedi’i gloi yn ddiogel, ac roedd swyddogion yno yn gwarchod y drysau; ond pan agoron nhw’r gell i ni, doedd neb i mewn yno!”
24Pan glywodd y prif offeiriaid a phennaeth gwarchodlu’r deml hyn, roedden nhw wedi drysu’n lân, ac yn meddwl, “Beth nesa!” 25Dyna pryd daeth rhywun i mewn a dweud, “Dych chi’n gwybod beth! – mae’r dynion wnaethoch chi eu rhoi yn y carchar yn sefyll yn y deml yn dysgu’r bobl!” 26Felly dyma’r capten a’i swyddogion yn mynd i arestio’r apostolion eto, ond heb ddefnyddio trais. Roedd ganddyn nhw ofn i’r bobl gynhyrfu a dechrau taflu cerrig atyn nhw a’u lladd.
27Dyma nhw’n dod â’r apostolion o flaen y Sanhedrin i gael eu croesholi gan yr archoffeiriad. 28“Cawsoch chi orchymyn clir i beidio sôn am y dyn yna,” meddai, “ond dych chi wedi bod yn dweud wrth bawb yn Jerwsalem amdano, ac yn rhoi’r bai arnon ni am ei ladd!”
29Atebodd Pedr a’r apostolion eraill: “Mae’n rhaid i ni ufuddhau i Dduw, dim i ddynion meidrol fel chi! 30Duw ein cyndeidiau ni ddaeth â Iesu yn ôl yn fyw ar ôl i chi ei ladd drwy ei hoelio ar bren! 31Ac mae Duw wedi’i osod i eistedd yn y sedd anrhydedd yn y nefoedd. Iesu ydy’r Tywysog a’r Achubwr sy’n rhoi cyfle i Israel droi’n ôl at Dduw a chael eu pechodau wedi’u maddau. 32Dŷn ni’n gwybod fod hyn i gyd yn wir, ac mae’r Ysbryd Glân hefyd yn tystio i’r ffaith gyda ni. Dyma’r Ysbryd mae Duw yn ei roi i bawb sy’n ufuddhau iddo.”
33Pan glywon nhw beth ddwedodd yr apostolion roedden nhw’n gynddeiriog. Roedden nhw eisiau eu lladd nhw! 34Ond dyma Pharisead o’r enw Gamaliel yn sefyll ar ei draed. (Roedd Gamaliel yn arbenigwr yn y Gyfraith, ac yn ddyn oedd gan bawb barch mawr ato.) Rhoddodd orchymyn i’r apostolion gael eu cymryd allan o’r cyfarfod am ychydig, 35ac yna dwedodd hyn: “Ddynion. Arweinwyr Israel. Rhaid meddwl yn ofalus cyn penderfynu beth i’w wneud â’r dynion yma. 36Ydych chi’n cofio Theudas? Cododd hwnnw beth amser yn ôl, yn honni ei fod yn arweinydd mawr. Roedd tua pedwar cant o ddynion yn ei ddilyn, ond cafodd ei ladd a chafodd ei ddilynwyr eu gwasgaru. Wnaeth dim byd ddod o’r peth. 37Wedyn, cawsoch chi Jwdas y Galilead yn arwain gwrthryfel adeg y cyfrifiad. Cafodd yntau ei ladd, a chafodd ei ddilynwyr e eu gyrru ar chwâl. 38Felly, dyma fyddwn i yn ei gynghori yn yr achos sydd o’n blaenau ni: Peidiwch gwneud dim gyda nhw. Gadewch lonydd iddyn nhw. Chwalu wnân nhw os mai dim ond syniadau pobl sydd y tu ôl i’r cwbl. 39Ond os oes gan Dduw rywbeth i’w wneud â’r peth, wnewch chi byth eu stopio nhw; a chewch eich hunain yn brwydro yn erbyn Duw.”
40Llwyddodd Gamaliel i’w perswadio nhw. Felly dyma nhw’n galw’r apostolion yn ôl i mewn ac yn gorchymyn iddyn nhw gael eu curo. Ar ôl eu rhybuddio nhw eto i beidio sôn am Iesu, dyma nhw’n eu gollwng yn rhydd.
41Roedd yr apostolion yn llawen wrth adael y Sanhedrin. Roedden nhw’n ei chyfri hi’n fraint eu bod wedi cael eu cam-drin am ddilyn Iesu. 42Bob dydd, yn y deml ac yn eu tai, roedden nhw’n dal ati i ddysgu’r bobl a chyhoeddi’r newyddion da mai Iesu ydy’r Meseia.
Currently Selected:
Actau 5: bnet
Highlight
Share
Copy
![None](/_next/image?url=https%3A%2F%2Fimageproxy.youversionapi.com%2F58%2Fhttps%3A%2F%2Fweb-assets.youversion.com%2Fapp-icons%2Fen.png&w=128&q=75)
Want to have your highlights saved across all your devices? Sign up or sign in
© Cymdeithas y Beibl 2023