ହନନୀୟ ଯିଉଦାନେ ଡୁଆ ୱେଚେ ଶାଉଲ ଆଡ଼ାତ୍ରା ନ୍ତି ବକେ ଆରି ବାସଙ୍ଗ୍କେ “ବୟାଁ ଶାଉଲ ! ମାପ୍ରୁ ଜିସୁ ନା ପାଙ୍ଗ୍ନେ ଗାଲି ଆନାକେ ଦର୍ସନ୍ ବିବଗେ ନା ଡିରକମ୍କି ବାରି ମୁଇଂତର୍ କିକେ ନାୟାଏ ଆରି ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା ବା ନାୟାଏ ।” ଆତେନ୍ସା ମେଁ ଆନେଙ୍ଗ୍କେ ବେବକେ । ତେନ୍ ଦାପ୍ରେ ସାଉଲ୍ନେ ମ୍ମୁଆଃବାନ୍ ଆଃଡ଼ନେ ଚାଲି ରକମ୍ ମେଁ ଆଃଡ଼ା ବୁନ୍ଦେ ପୁଏଃଚଗ୍ ଲଃକେ । ଆରି ମେଁ କିକେ ୟାକେ । ବାରି, ମେଁ ତଡ଼ିଆଚେ ଡୁବନ୍ ବିକେ ।